او بود، سپس ما آمدیم، و چه آمدنی بود ...

در کالبدمان از خود دمید تا بخوانیم "خود" (خدا) را ...

افسوس که ما خود حقیقی را فراموش کردیم و خواندیم "من" (منیت و خودخواهی) را ... پس ما به تبعید فرستاده شدیم تا "من" را فراموش کنیم و "خود" را به یاد آوریم ...

پس بکوشیم که "خود" حقیقی را به یاد آوریم ...