الماس های آگاهی (اشو)                  ۵۴۸ کیلو بایت

روح بزرگ

همه‌ي هستي براي ديدن روح بزرگ مي‌آيند

در جستجوي او، و به شوق ديدارش

مي‌آيند رو در روي او

و روح بزرگ در همه‌ي هستي ساكن است

در درخت، گل، آب، خاك، باد ..

در همه چيز

هميشه و هماره اين اوست كه كارها از طريقش به انجام مي‌رسند

پيوسته اين اوست كه آرام مي‌بخشد و در سراسر زندگي پيچيده است

زندگي در اوست و هر آن‌جا كه روح بزرگ در آن فرود آيد و منزل گزيند

به سرچشمه‌اي بدل شود از نور، جلوه‌گاه نوري شود درخشنده و مهربان

و در سرشاري اين نور است كه "ما"، "يك" مي‌شويم

آن‌چنان رقصان و غوطه ور، در هماهنگي اين وصل

كه گويي در وجود پُر مهرِ مادر آرميده‌ايم

و  چون كودكان اين زمين، رها از بندِ زمان

تا ابد در كنار هم جاودانه خواهيم زيست.

 ترجمه شعر "روح بزرگ"، از آلبوم "زمين"، اثر: كيتارو

بگو اي بندگان من كه بر خويشتن زياده‏روي روا داشته‏ايد از رحمت‏ خدا نوميد مشويد، در حقيقت، ‏خدا همه‌ي گناهان را مي‏آمرزد كه او خود آمرزنده‌ي مهربان است (زمر:53)

 - توبه در اصل به معناي بازگشتِ ياد و توجه ما به سوي خداست.

- اگر از روي غفلت و ناداني مرتکب گناه شديم، توبه کنيم و به خدا پناه ببريم که آمرزش، وعده‌ي خداوند به توبه‌کاران است.

-  بگو، پروردگارا ببخشاي و رحم کن که تو بهترين بخشايندگاني. (مؤمنون: 118)

- اگر برکت و شادي و آرامش را در زندگي خود نمي‌يابيم به اين معناست که از خدا، سرچشمه‌ي تمام خوبي‌ها، دور شده‌ايم. براي رسيدن به آرامش و شادي، راهي نيست جز آن که به سوي خداوند باز گرديم و توبه کنيم.

- امام صادق(ع) مي‌فرمايد: "به تأخير انداختن توبه، فريفتگي است و امروز و فردا كردن آن بسيار سرگشتگي. (بحار الانوار)

- برخورد با مشکلات و موانع بسيار در زندگي به معناي هشدارهاي مکرر خداوند در مورد به بيراهه رفتن‌مان است.

- بازگشت کامل و همه جانبه، اغلب اوقات در يك لحظه ميسر نيست، همانند شاخه‌اي كج که صاف شدنش نيازمند زمان است. پس اصل، مراقبه و تداوم بر بازگشت است...

- پشيماني عميق از گذشته، قصد بازگشت و به کار گيري حداکثر تلاش در جهت جبران اشتباهات، گام‌هاي توبه و بازگشت به سوي خداوند است.

- ماندن در گناه پس از توبه، تمسخر نام خداست.

- اگر چه خداوند بخشنده و مهربان است، اما تا زماني که ديگران را نبخشيم چندان به بخشايش پروردگارمان اميد نداشته باشيم.

برگرفته از سایت : ؟

به‌ياد آر آن آرام‌ روح و جان را

همانا به ياد خداست که قلب‌هايتان آرام مي‌گيرد (رعد: 28)

- ياد خدا دل‌ها را نرم و قلب‌ها را متواضع مي‌سازد.

- ياد خدا خوراک روح و جان آدمي است. پس همان طور که به جسم‌ خود مي‌پردازيم، روح‌مان را نيز با ذكر نام‌هاي خدا تغذيه کنيم.

- با کسي همنشين باش که تو را به ياد خدا اندازد، گفتارش بر دانشت بيافزايد و کردارش به آخرت تشويقت کند. (برگرفته از احاديث قدسي)

- پيامبر خدا(ص) فرمود: "كسي كه در ميان غافلان، به ياد خدا باشد مانند كسي است كه در ميان فراريان مي‌جنگد."  (منتخب ميزان الحكمة)

- ذکر خداوند زماني که با "آگاهي و توجه" همراه گردد، بهترين راه برخورداري از حضورالهي است. و حضور خدا به معناي دستيابي به سرور و شعور الهي، بي نيازي از غير،  بخشش و مهرباني و ... است.

- در هر يک از اسماء خداوند نور زيادي نهفته است و هر يک از آنها راه گشا و شفابخش گوشه‌اي از زندگي است.

- ياد خدا و ذکر اسماء مبارکش را با کار و زندگي خود در آميزيم آن چنان که خود مي‌فرمايد: "خدا را [در همه حال] ايستاده و نشسته و بر پهلو خوابيده ياد كنيد". (نساء:103)

- اکثر انسان‌ها خدا را در سختي و مصيبت مي‌خوانند اما آن که در عين خوشي و نعمت خدا را بخواند، اوج مي‌گيرد و به کمال مي‌رسد.

- ذکر حقيقي آن نيست که از روي تکلف يا به عادت لب بجنبانيم. در ذکر حقيقي دل بر زبان است و زبان همه دل. و اين عاشق است که معشوق خود را مي‌خواند.

- با ذکر نام خدا در هنگام خوردن،‌ غذايمان را متبرک و آن را به روح‌مان تقديم کنيم در غير اين صورت، اين نفس است که تغذيه مي‌کند و هر روز بزرگ‌تر و سرکش‌تر مي‌شود!

برگرفته از سایت : ؟

"اي فرزندان آدم مگر با شما عهد نكرده بودم كه شيطان را مپرستيد زيرا وي دشمن آشكار شماست و اين‌كه مرا بپرستيد اين است راه راست." (يس:61) 

دعوت به سوي خداي يکتا، مهم‌ترين  پيام‌ مشترك همه‌ي پيام‌آوران الهي است. شايد اغلب ما فكر كنيم كه دعوت‌ خداوند تنها در مقاطع خاصي از زمان، و تنها از طريق پيامبران، و آخرين بار توسط پيامبر اسلام(ص) صورت گرفته است. اما با كمي دقت و تغيير زاويه‌ي نگاه مي‌توان دريافت كه دعوت‌ و هشدارهاي خداوند در هر لحظه از زندگي بشر تداوم داشته و او هيچ‌گاه انسان را به حال خود رها نکرده است (هر چند كه بنا بر شرايط  زماني و مكاني، اين دعوت اشكال گوناگوني به خود گرفته و از نگاهي، اوج و فرودهايي نيز داشته است). ما هر لحظه در حال دريافت كارت دعوتي از سوي خداوند هستيم! اما شيطان نيز بي‌كار نيست، او نيز در هر فرصتي، کارت دعوتش را به سويمان ارسال مي‌کند. در اين ميان، انتخاب‌هاي لحظه به لحظه‌ي ما مسير حرکت‌مان را مشخص مي‌سازد و زندگي‌ و سرنوشت‌مان را شكل مي‌دهد.

پيمودن هر يک از دو مسير پيشنهادي، پيامدهايي به همراه دارد: يا زندگي ما را از خوبي، صلح، آرامش، شادي، سرور و بركت سرشار مي‌سازد و يا آن را آکنده از اضطراب، جدال، اندوه، افسردگي و تجسم همان جهنمي مي‌كند که در کتب آسماني به آن اشاره شده است. امروز مي‌توان تصوير و مصداق جهنم را در زندگي انسان‌ها به وضوح مشاهده کرد چرا که با غفلت از دعوت خداوند و هشدارهاي مکرر او، بشر خود را در دام‌هاي هلاک‌كننده‌ي شيطان اسير ساخته و در درونش جهنمي از خشم و نفرت، بغض و کينه و طمع و ... برپاست.

نگاهي به گذشته نشان مي‌دهد که پذيرش دعوت خداوند در برهه‌هايي از زمان، در دوران‌هايي كه بدي در جهان غالب مي‌گردد و سياهي به اوج خود مي‌رسد، بسيار حياتي است. ما نيز درست در يكي از اين دوره‌هاي حساس زماني قرار داريم، در آرامش پيش از طوفاني كه نشانه‌هاي آن انكارناپذير است، حتي اگر آنها را ناديده بگيريم. باز هم ظلمت در حال غلبه‌ بر زمين است و بلاياي كوچك‌ كه در گوشه و كنار زمين اتفاق مي‌افتند، هشدارهايي هستند بر نزديك شدن بلاي بزرگ. در اين زمان بيش از هر دوره‌ي ديگر به توجه، لطف و رحمت خداوند براي اجابت دعاهاي خود و محفوظ ماندن از خطرات پيش رو نيازمنديم چرا كه در برابر قدرت عظيم بلاياي الهي، تنها دستان حمايتگر خداوند چاره‌ساز خواهد بود.

در شرايط كنوني، ضروري است بدانيم خداوند و شيطان از چه راه‌هايي و توسط چه كساني ما را به سوي خود مي‌خوانند... بايد بر نشانه‌هاي اجابت دعوت خداوند و پذيرش راه شيطان آگاه باشيم تا مبادا در توهم اجابت خداوند به دام شيطان افتاده و در مسير او گام برداريم! به علاوه فراموش نکنيم که فرصت پذيرش دعوت خداوند محدود است و چنانچه پيش از پايان مهلت، دعوت پروردگار را لبيک نگوييم درهاي آسمان براي هميشه به رويمان بسته خواهد شد...   

خداوند به طرق گوناگون فرامي‌خواند

خداوند بزرگ و نامحدود است و دعوت او نیز ابعاد بسیار گسترده‌ای دارد. در حقیقت دعوت از طریق انبیاء و اولیاء و دیگر منتخبین الهي تنها بخش محدودي از انواع دعوت خداوند است. متناسب با شرایط زمانی و مکانی، دعوت الهي اشکال مختلفی به خود می‌گیرد درست همانند آب که زمانی جاری است و گاهي به شکل بخار يا یخ در مي‌آيد. آیا مي‌توان یخ یا بخار را از آب جدا و چيزي غير از آن دانست؟!

هنگامي که فساد و فحشا به اوج خود می‌رسد و خداوند قصد دارد جهت حركت نزولي انسان‌ را به حركت صعودي تغییر دهد، دعوت مستقیم خود را با فرستادن بیم‌دهندگانش عملی می‌سازد و با آنان اتمام حجت می‌کند. کتب نازل شده از جانب خداوند نیز نوع دیگری از دعوت مستقیم اوست که محدوديت زماني ندارد. اين دعوت بيروني، جنبه‌هايي ناملموس و ناشناخته نيز دارد که توجه عده‌ي كمتري، كه هوشيارتر هستند، را به خود جلب مي‌كند؛ مشکلات روزمره‌اي که انسان با آنها دست به گريبان است نوعي دعوت غير‌مستقيم خداوند براي بازگشت به او و رسيدن به آرامش است. بلاياي طبيعي، بيماري و نظاير آن نيز انواعي از دعوت غير مستقيم خداوند براي بازگشت به او و توجه به حضورش هستند.

اما دعوت الهي در بعد دروني نيز جريان دارد. خداوند از روح خود در انسان دميد. روح ما الهي است بنابراين مي‌توان تصور کرد خداوند در هر انسان نماينده‌اي دارد که او را به سوي معبودش مي‌خواند و در صورت پيمودن راه خطا، آزرده مي‌شود. دعوت از طريق رؤيا نيز نوع ديگري از دعوت دروني خداوند است. عده‌اي در رؤياهاي خود هشدارهايي از خداوند دريافت مي‌كنند يا به سوي او راهنمايي مي‌شوند. دعوت دروني خداوند که معمولاً به صورت غيرمستقيم انجام مي‌شود، مستلزم بيداري و هوشياري مخاطب است. با اين شيوه، نيمه‌‌بيدار را مي‌توان بيدار کرد، اما بيدار شدن آن که درخواب است و به رؤياهايش مشغول، از اين طريق بعيد به نظر مي‌رسد.

دعوت دروني نوع ديگري نيز دارد که ويژه‌ي معدودي از انسان‌هاست؛ بنده‌اي که خداوند او را برمي‌گزيند و روح خود را به همراه فرشتگان بر چنين فردي نازل مي‌کند.⁽¹⁾ چنین انسان برگزیده‌ای خود به دعوتگر الهی تبدیل می‌شود.

پي‌نوشت:

1ـ "خدا فرشتگان و روح را به امر خود به هر يک از بندگان که خواهد نازل مي‌کند تا اندرز دهد: خدايي جز من نيست، پس از من بیم داشته باشید"  (نحل:2)

برگرفته از سایت ؟

- قرباني دادن به معني گذشتن از خواسته‌ها يا داشتني‌هاي خود به نيت تقرب و نزديکي به خداست.

- با قرباني كردن، مي‌توان نگاه و توجه خداوند را به سوي خود جلب نمود و به او تقرب جست.

- محدود ساختن مفاهيمي نظير "قرباني" به معناي محروم ساختن خود از نور و شفا و برکت الهي است. پس هر روز در جستجوي فرصتي براي قرباني كردن باشيم. چشم پوشيدن از لقمه‌اي اضافه يا يك خوردني هوس‌انگيز، صرف‌‌نظر كردن از خشم گرفتن بر كسي كه احساسات ما را جريحه‌دار كرده، چشم پوشيدن از غروري بي‌جا، ... مصاديق قرباني‌هاي متعددي است كه مي‌توانيم در طول روز به خداوند هديه كنيم.

- اهداء قرباني به پيشگاه خداوند، آتشي در وجود انسان روشن مي‌كند که عامل برکت و شفاي الهي است و ناخالصي‌ها را مي‌سوزاند.

- قرباني كردن درجات و مراتبي دارد. قرباني‌هاي ظاهري(قرباني حيوانات)، نازل‌ترين مرتبه‌ي قرباني و مهار كردن اژدهاي نفس براي رسيدن به مقام تسليم در برابر خداوند، مراتب بالاتر آن است.

- ذکر نام خدا در آغاز هر کار، زماني که با آگاهي و توجه همراه گردد ساده‌ترين نوع قرباني در عصر حاضر است و به اين معناست که اين کار را نه براي خودم، فرزند و همسرم، تثبيت موقعيتم و ... بلکه تنها و تنها براي رضاي خدا و تقرب به او انجام مي‌دهم.

برگرفته از سایت ؟

قدرت نامحدود خداوند در اختیار توست اگر تو در اختیار اراده ی خداوند باشی.

اقتدار روح از آن انسان روح یافته است ...

ا.م.ر

گزیده آموزش های مهربابا             ۴۱۲ کیلو بایت

بارقه های سکوت (مهربابا)           ۳۳۸ کیلو بایت